Last van Uitstelgedrag?

Nog even een rondje met het hondje en dan ga ik écht beginnen. Nou ja, nadat ik al mijn Social Media heb gecheckt. Hoe vaak zeg jij tegen jezelf: ‘Morgen, echt waar morgen ga ik schoonmaken’, of volgende week pak ik het sporten weer op’, of ‘Vanaf zondag ga ik wekelijks mijn budgetplan bijwerken’ of ‘Deze week ergens begin ik echt met lijnen.’ Uiteindelijk doe je helemaal niks van dit alles. Niks, behalve tegen jezelf zeggen dat je iets straks, morgen of volgende week wel gaat doen. Als je last van uitstelgedrag hebt, herken je dit vast.
Er ligt altijd wel een kleine of grote verleiding op de loer waarmee je jezelf een geloofwaardige reden geeft om andere klusjes en/of activiteiten niet op te hoeven pakken.

Je bent niet de enige

Je bent niet de enige die elk excuus aangrijpt om maar niet aan die vervelende taak, saaie opdracht of ingewikkelde klus te beginnen. Zelfs 95 % van de mensen heeft wel eens last van uitstelgedrag of uitstelleritus. Wanneer je Facebook checkt terwijl je eigenlijk aan het werk moet, is het nog onschuldig. Het wordt pas écht een dingetje wanneer je altijd allerlei taken voor je uit schuift die vervelende consequenties voor jezelf of anderen tot gevolg hebben.

 

Uitstelleritus heeft verschillende oorzaken

Om te beginnen is het te makkelijk om te denken dat mensen die taken blijven uitstellen, gewoon luie mensen zijn.

  • Wanneer de beloning die volgt op de klus die je moet aanpakken te klein is, denk je als uitsteller al gauw, och, wat heeft het voor zin?
  • Een impulsief persoon is over het algemeen sneller afgeleid waardoor het oppakken en voltooien van taken meer moeite kost. En uitstelgedrag om de hoek komt kijken.
    Het verwachtingspatroon speelt ook een belangrijke rol als je gevoelig bent voor uitstelgedrag. Als je verwacht een taak makkelijk af te ronden, schuif je die eerder voor je uit.
  • Vlak ook faalangst niet uit. Als je twijfelt of je dat rapport wel tot een goed einde kan brengen, is de kans groot dat een uitsteller allerlei smoesjes verzint. Uitvluchten om maar niet te hoeven beginnen. Hoe kleiner het vertrouwen dat iets je lukt, hoe groter de kans op uitstelgedrag.

Waarom stel jij taken steeds uit?

Als je telkens weer ervaart dat uitstellen voor tijdnood zorgt. Waardoor je vlak voor de deadline weer flink in de stress schiet. En de race tegen de klok een feit is. Uitstelgedrag is zeker niet zo onschuldig als het mischien lijkt. Het begint klein en gaandeweg kan uitstelgedrag ernstige vormen aan nemen. Het kan je zelfs in grote problemen brengen.

Waarom stel je taken dan toch steeds uit?

  • Vind je het heel saai?
  • Ben je (onbewust) bang dat je het niet kan?
  • Heb je last van faalangst?
  • Ben je te perfectionistisch?
  • Kost het je teveel moeite?

Uitstellen voelt eigenlijk fijner dan afhaken

Huh? Hoe zit dat precies? Als je besluit om helemaal af te zien van hetgeen je van plan was, of moet doen, voelt het als falen. Het verlaagt je zelfvertrouwen. Helemaal als je bedenkt wat anderen (vrienden, familie, collega’s die je er al over hebt verteld) ervan zullen denken.  Smoesjes zijn dan een snelle en makkelijke uitweg. En vervolgens gebeurt er uiteindelijk helemaal niks.

DOEN

Doorgaan Ondanks Enige Negativiteit is dé oplossing.

Maak het jezelf wat makkelijker door bijvoorbeeld het werk in meerdere kleine taken te verdelen die je kan overzien. Van een grote opdracht, zinkt de moed je al gauw in de schoenen. Dus schuif je het voor je uit. Door het werk te verdelen in kleinere sub-taken, kun je jezelf belonen telkens wanneer je iets van je ‘to-do-lijstje’ kan afstrepen.

Sterker nog, door te doen, door actie te nemen, krijg je juist meer zelfvertrouwen en duidelijkheid over je doelen. Hierdoor stijgt ook je motivatie om te doen. Om door te gaan.

Ook door het stellen van goed haalbare korte termijn doelen bereik je in kleine stappen gemakkelijker lange termijn doelen. Zonder deze korte termijn doelen (goalmapping) kom je pas in actie vlak voor een deadline. Wat gepaard gaat met (veel) stress.

Hoewel uitstellen in eerste instantie makkelijker en soms zelfs veiliger voelt dan tot actie overgaan, zorgt dit uiteindelijk juist voor meer onzekerheid, stress en zelfs energieverspilling. De strijd die je constant in je hoofd voert, vraagt ongemerkt veel energie. Daar heb je meer last van dan wanneer je gewoon probeert, ondanks je angst om te falen, ondanks je angst dat je het niet kan, ondanks dat je van mening bent dat het misschien niet zo goed is als je zelf had gehoopt.

Tags:

Cookies

IFC ComHumans B.V. gebruikt cookies om je gebruikservaring te verbeteren en om je relevantere advertenties te laten zien in de webshop. Deze cookies stellen ons en derde partijen in staat om jouw surfgedrag te volgen en te verzamelen, zowel binnen als buiten onze website. Door verder te gaan op de site accepteer je onze cookies. Wil je meer weten? Ga naar onze Privacy en Cookie statement.

Privacy & Cookie beleid
Instellingen